Soms zit het mee, soms zit het tegen.
Kies voor jezelf, daar is er maar 1 van.
Volg je hart, want dat klopt.
Love, laugh, live!

Zomaar wat quotes die mij op dit moment aanspreken. Het even niet meer zien zitten, huilen als de buurvrouw vraagt hoe het met je gaat. Tja we maken het allemaal een keer mee, helaas soms een keer extra!

Maar ik weet dat ik geleerd heb van 7 jaar geleden, ik weet waar mijn grenzen liggen. Jammer dat je iedere keer nieuwe grenzen ontdekt die je nog niet wist te herkennen. Toch ligt ook hierin iets positiefs, want ik ben eerder in het ontdekken, ik ben sneller geweest met het aangeven, ik heb geen lichamelijke uitvalsverschijnselen, ik zie de zon nog schijnen.

Ik ben trots op mezelf, ook al hebben we er nu voor gekozen even een weekje rust te pakken. Een week met zonneschijn, slapen op de bank, wandelen in de natuur, praten over wat me bezig houdt met mijn man, vriendinnen en mijn ouders. Wat maakt het leven nou zo bijzonder, wat zijn mijn waarden en hoe wil ik daar invulling aan geven? Even stil staan en niet rennen en zeggen “dit doe ik nu ff en dan dadelijk doe ik dat ff”. Nee ik neem de tijd, ik loop naar het postkantoor ipv dat ik fiets. Ik ga een wandeling maken in het bos ipv een straatje om. Ik neem de tijd om nadat ik gevraagd heb “hoe is het met jou?” ook echt eens te luisteren naar het antwoord ip v door te lopen of fietsen omdat men toch “goed” gaat zeggen….

Herken je dat? Dat je ineens niet meer weet wat belangrijk is? Dat je je afvraagt oke, nu kan ik alles nog volop, maar stel nou dat het ineens verandert, ben ik dan gelukkig geweest? Heb ik dan mijn leven geleefd zoals ik dat voor ogen had, of heb ik geen eens tijd om na te denk hoe ik mijn leven zou willen leven?

Waarom een bucketlijst maken als je ziek wordt of als er iets ergs gebeurt, waarom wachten met echt leven of de tijd nemen totdat je met pensioen gaat of ziek wordt? Waarom hebben we nooit tijd en het altijd druk? Waarom staat mijn agenda propvol? Waarom kan ik nooit spontaan iets gaan doen, maar moet ik het altijd plannen?

Wow dat is best wel heftig en dan zadel ik jullie er als lezers er ook nog mee op….Sorry, of nee helemaal geen sorry, want het geldt voor iedereen en ik wil zo graag dat we niet thuis komen te zitten omdat we teveel druk of stress ervaren. En nee ik steek mijn kop niet in het zand en ik weet ook best dat het belangrijk is en vooral een voorrecht om een betaalde baan te hebben. En daar ben ik ook super blij mee. En waarschijnlijk voelt een vakantie ook als iets heel bijzonders omdat je ervoor gewerkt hebt. Maar waarom twee weken genieten als je een heel jaar leeft? Kunnen we ook met minder tevreden zijn?

Nou ik ben er nog niet uit, maar het feit dat ik dit mag en kan opschrijven lucht op.

Dus dank je wel voor het lezen en mocht je nog iets liefs te melden hebben of jouw eigen ideeën willen delen, wie weet wat voor een moois we dan weer met z’n allen kunnen bereiken samen en met elkaar dus! ;-)

liefs en tot volgende week, Daphne

Pin It